อยากจะเล่าให้ฟังจริงๆครับ อย่างน้อยก็เป็นการบันทึกความทรงจำ เริ่มอาจไกลแต่จะสรุปให้สั้นๆน่ะครับ
ผมเรียนจบ ปี2540 สายเกษตร(พืชศาสตร์) และต้องเดินทางไปเป็นเจ้าหน้าที่ส่งเสริมปลูกมันฝรั่งให้กับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง แถว อ.พบพระ จ.ตาก หน้าที่ของผมคือการหาพื้นที่ ที่เหมาะสมกับการปลูกมันฝรั่ง เมื่อเจอพื้นที่นั้นแล้วก็เรียกเกษตรกรประชุม เพื่อเสนอพืชทางเลือกให้กับเกษตรกร

ช่วงแรกๆ แน่นอนครับว่าเกษตรกรเองนั้น เกิดความลังเลมาก จากที่ผมเคยเก็บตัวเลขมา มีไม่ถึง 15% ที่กล้าลองกับพืชตัวใหม่ๆ อาจเป็นเพราะ อดีตเกษตรกรเองนั้นเคยถูกพ่อค้า หรือตัวกลาง มาส่งเสริมปลูกพืชแล้ว ไม่ปฎิบัติตามข้อตกลงกันไว้ เช่น บอกว่าจะรับซื้อราคาเท่านี้ แต่จริงๆ มากดราคารับซื้อที่หลัง หรืออาจจะมีเกษตรกรบางรายเจอหนักกว่าอีก คือ ส่งเสริมเสร็จก็ทิ้งกันเลย และนี่คือเหตุผลของความกลัวที่จะถูกส่งเสริม…

เกษตรกรเข้าประชุม 100 คน พอมาฟังได้ประมาณ 10 นาทีแรก ผมได้สังเกตเห็น บางคนเริ่มเดินออกจากที่ประชุม เลยตามไปถามว่า “พี่ๆมีความคิดเห็นอย่างไรกับการที่บริษัทเข้ามาส่งเสริมปลูกมันฝรั่ง ให้กับชาวบ้านในครั้งนี้ครับ ?” คำตอบของพี่เค้า ทำให้ผมขนลุกเลย ” ไม่มีใครเขาปลูกหรอกน้อง เพราะเจ้าที่แล้วเค้าก็มาพูดอย่างนี้ล่ะ มาให้ความหวังชาวบ้าน แล้วก็จากไป แล้วชาวบ้านล่ะ ปลูกไปแล้ว ลงทุนไปก็เป็นแสน สุดท้ายมาก็ไม่รู้จะขายใคร มันเจ็บน่ะน้อง”

ครั้งหน้ามาเล่ากันต่อน่ะครับ ซึ่งมีเรื่องราวน่าสะพึงกลัวอีกมากมาย กับนักส่งเสริมเกษตรเอกชน อย่างผม …ขอบพระคุณมากครับ

LEAVE A REPLY